#NoszoneOcenione – ośmioletnie buty żeglarskie Timberland

Stali czytelnicy bloga zapewne znają moją słabość do butów żeglarskich (chyba już przekroczyłem 8 par) i dzisiaj w ramach cyklu #NoszoneOcenione chciałbym poddać ocenie moje najstarsze mokasyny żeglarskie. Mam do nich duży sentyment, bo prawdopodobnie były to moje pierwsze buty kupione w początkach fascynacji klasykami mody męskiej. To wtedy zacząłem się wczytywać w książkę Roetzel’a „Gentleman. Moda ponadczasowa” i zagraniczne blogi o tej tematyce. Wtedy też kiełkował pomysł założenia własnego bloga (jesień 2009). Mogę zatem z dużym prawdopodobieństwem przyjąć, że recenzowane Timberlandy mają ponad 8 lat, a przez ten czas nosiłem je bardzo często.

W temacie butów żeglarskich niekwestionowaną legendą i numerem jeden jest marka Sperry Top-Sider, a jako numer dwa najczęściej wymieniana jest marka Sebago. Timberland często jest wymieniany jako numer trzy. Czy faktycznie jest to zasłużona pozycja?

WYGLĄD

Moje Timberlandy są oczywiście wzorowane na klasycznym modelu żeglarskim Sperry Top-Sider, znanym od wielu dekad. To ponadczasowy fason, który nadal nie utracił swego sportowego wigoru, choć wiem, że model ten ma zarówno swoich zagorzałych zwolenników, jak i przeciwników. Ci drudzy uważają, że klasyczne buty żeglarskie po prostu są brzydkie. No cóż, o gustach się nie dyskutuje, a jeśli chodzi o mnie, to fason ten podobał mi się od zawsze, więc ocenianym Timberlandom trudno coś zarzucić. Klasyczne proporcje, równiutkie szwy, dyskretne logo, bardzo ładna skóra.

JAKOŚĆ SKÓRY

Dotychczas miałem około ośmiem par butów Timberland i poza jednym negatywnym wyjątkiem o każdej z nich mogę napisać, że wspólną cechą butów tej marki są wysokiej jakości skóry cholewkowe. Są bardzo miękkie, a przy tym nieźle trzymają fason, czyli nie deformują się w newralgicznych miejscach. W dodatku bardzo łatwo się je pielęgnuje. Oceniane buty żeglarskie przez osiem lat były w zasadzie tylko myte za pomocą mokrej gąbki i jak na ten wiek cholewka wygląda zaskakująco dobrze. Nie używałem żadnych past, kremów, jedynie brązowy renowator w sprayu raz do roku albo i rzadziej. Cholewka kilka razy była też mocno przemoczona i to także jej nie zaszkodziło. Jakość skóry widać również po sznurówkach. To solidne, mięsiste rzemienie farbowane na wskroś (cały przekrój ma ten sam kolor). Nie ma na nich żadnych śladów przetarć i nic nie wskazuje na to by szybko się pojawiły, a to częsty problem przy butach żeglarskich. Przy okazji sznurowadeł warto wspomnieć, że są one w jednym kawałku, czyli zarówno wiązanie przyszwy, jak i oplot wokół kostki jest wykonany tradycyjnie jednym kawałkiem rzemienia. Tańsze marki mają zazwyczaj imitację wokół kostki, a sznurówka jest tylko przy przyszwie.

Ślady zużycia skóry najbardziej widać na czubkach cholewki i na górnych krawędziach. Skóra w tych miejscach stała się ciemniejsza, lekko błyszcząca i są to zmiany nieodwracalne na nubuku i zamszu.

JAKOŚĆ WYKOŃCZENIA

Na duży plus zasługuje jakość wykończenia tych butów. Wszystkie szwy są wykonane bardzo starannie, a przez osiem lat żaden z nich nie uległ nawet minimalnemu przetarciu. Aluminiowe oczka również bardzo dobrze zniosły upływ czasu, żadne z nich nie poluzowało się (przy jednym modelu Sperry Top-Sider wypadły mi dwa oczka po kilku miesiącach), a pod wpływem wody nie powstały żadne zacieki i przebarwienia na skórze. No i wspomniane już wcześniej sznurowadła – najlepsze ze wszystkich moich butów żeglarskich.

WNĘTRZE BUTA

Wnętrze moich Timberlandów jest w całości wykończone skórą naturalną, co też zapewne wpływa na wspomniany wcześniej komfort dla stóp. Nie ma tam odstających szwów, zgrubień, supełków. Nawet noszenie butów na gołą stopę (a tak je nosiłem przez kilka lat zanim odkryłem niewidoczne stopki) jest komfortowe. Jedyny element, który przez te osiem lat wymagał naprawy, to wkładka, która po kilku latach się odkleiła.

WYGODA

Moja sympatia do butów żeglarskich wynika głównie z ich wygody. Nawet kiedyś napisałem na blogu, że gdyby tylko pogoda pozwoliła, to mógłbym w nich chodzić przez cały rok. Miękka cholewka i elastyczna podeszwa sprawiają, że nawet wielogodzinne spacery w tych butach są przyjemnością, dlatego zawsze zabieram je na wakacje do ciepłych krajów.

PODESZWA

Newralgicznym elementem butów żeglarskich bywa podeszwa. Pierwszym problemem jest ich kolor. Ten najbardziej klasyczny to oczywiście biały i nietrudno się domyśleć, że utrzymanie czystości krawędzi podeszwy nie jest łatwe, w dodatku z upływem czasu biała guma często żółknie. Drugim problemem jest w zasadzie brak możliwości serwisowania takiej podeszwy. Gdy zacznie się przecierać, to praktycznie nie da się tego procesu spowolnić lub naprawić. Mój egzemplarz po ośmiu latach wygląda całkiem nieźle. Krawędzie podeszwy nie są już co prawda białe, ale spodnia część podeszwy wygląda dobrze i nie ma mocnych śladów zużycia.

PODSUMOWANIE

Biorąc pod uwagę wiek recenzowanych butów i częstotliwość ich użytkowania, bez wątpienia mogę stwierdzić, że był to jeden z moich najlepszych zakupów obuwniczych. Po tylu latach nadal wyglądają nieźle i pewnie jeszcze kilka lat mi posłużą. Porównując je do posiadanych przeze mnie trzech par Sperry Top-Sider stwierdzam, że ten egzemplarz Timberland wypada nawet lepiej pod względem jakości. Ale muszę też wspomnieć, że od kilku sezonów Timberland sprzedaje różne serie butów żeglarskich – tańsze i droższe. Na pierwszy rzut oka nie różnią się niczym, ale te tańsze modele są wyraźnie gorszej jakości, więc sprawdzajcie jakość sznurówek (nie powinny być sztywne jak tektura), wkładki (te tańsze są wykończone płótnem, a nie skórą) i samą skórę cholewkową (powinna być miękka, mięsista). Droższą linię mogę z czystym sumieniem polecić.

Wygoda: 10/10
Skóra cholewkowa: 9/10
Wnętrze: 8/10
Podeszwa: 7,5/10
Jakość wykonania: 9/10

Ogólna ocena i stosunek ceny do jakości: 9/10

Oceniany produkt ma: ponad 8 lat
Oceniany produkt był noszony: około 250-300 razy
Cena detaliczna w momencie zakupu: około 400 zł

Autorem zdjęć jest Dominika Kuroś