Noszę garnitur, ale nie wyglądam jak garniturowiec

Bardzo lubię ubrania klasyczne i eleganckie, ale z subtelnymi detalami, które dodają im odrobiny luzu, bo to doskonale pasuje do mojego stylu. Wełniany krawat zamiast jedwabnego, kołnierz button-down zamiast klasycznego, nakładane kieszenie w garniturach zamiast zwykłych, buty z zamszu zamiast błyszczącej skóry itd. Te z pozoru drobne detale potrafią całkowicie zmienić charakter danej rzeczy, nawet jeśli jej forma jest bardzo konserwatywna. Dzisiaj mam dla was sesję z takim właśnie zestawem, który składa się z elementów klasycznych (jest krawat, garnitur i klasyczne oxfordy), ale daleko mu do konserwatywnej elegancji. Ja ten styl opisuję hasłem „noszę garnitur, ale nie wyglądam jak garniturowiec”.

Zacznę od koszuli. Jedna z podstawowych zasad klasycznej elegancji mówi, że koszula powinna być jaśniejsza od marynarki, a im większy będzie ten kontrast, tym zestaw bardziej elegancki (biała koszula i czarny frak lub smoking to skrajny przykład wysokiego stopnia formalności). Sam zresztą również jestem zwolennikiem tej zasady nawet w zestawach codziennych, a tymczasem na zdjęciach możecie zobaczyć koszulę wyraźnie ciemniejszą niż marynarka. I pewnie gdyby to była klasyczna bawełna koszulowa, to takie połączenie bym skrytykował, ale przyznacie, że w wersji dżinsowej taki zestaw się broni? I to właśnie ten jeden detal (rodzaj tkaniny) zmienia całkowicie charakter koszuli.

Sam garnitur też nie należy do nudnych szarych uniformów kojarzonych z ubiorem korporacyjnym. Tutaj również jest to tkanina o niskim stopniu elegancji (flanela wełniana), ale inne detale równie skutecznie obniżają jego formalność. To między innymi nakładane kieszenie w marynarce oraz zupełny brak wypełnień w ramionach, który odbiera marynarce sztywną i kanciastą formę czyniąc ją bardziej plastyczną i casualową. Bardzo lubię takie ubrania, bo dają duży komfort, a przy tym pozostają eleganckie. Garnitur został uszyty dla mnie przez Lancerto w ramach testów ich nowej usługi, czyli made to measure. Na obszerniejszą recenzję przyjdzie pewnie czas za kilka miesięcy, ale na chwilę obecną wydaje się, że będzie to jeden z moich ulubionych garniturów (marynarka jest super, spodnie będą do lekkiej korekty).

Wspomnianego wcześniej luzu w detalach można się też dopatrzeć w krawacie (chropowaty szantung, który świetnie wygląda z mniej formalnymi koszulami i marynarkami), butach (brązowy zamsz zamiast skóry z połyskiem) no i oczywiście kurtce. To model wzorowany na legendarnej M-65, która w mojej ocenie jest dość uniwersalnym okryciem, co starałem się pokazać w tym artykule. Zresztą jedna z propozycji pokazanych w tamtym wpisie jest bardzo podobna do dzisiejszej stylizacji.

Jak wam się podoba taka mieszanka elegancji i luzu?

Autorem zdjęć jest Dominika Kuroś

Kurtka – Timberland
Garnitur – Lancerto MTM
Koszula – Vistula
Krawat i poszetka – Poszetka.com
Buty – Shoepassion.com
Pasek – Crownhill Shoes
Aktówka – Baron (prototyp)